Categorie archieven

Moestuin in groei

25, mei, 2020

In mijn vorige blog over Groen Geluk deelde ik mijn moestuin op papier. Inmiddels zijn we enkele weken verder en kan ik melden dat deze papieren versie de weg naar buiten gevonden heeft. Afgelopen weekend heb ik als laatste de bloemkool, broccoli, rode kool, spruitjes en boerenkool in de volle grond gezaaid. Nu maar hopen dat er voldoende plantjes opkomen om te verspenen zodra de eerste echte blaadjes groot genoeg zijn. Voor wie niet weet wat verspenen is: bij het verspenen krijgen de dicht op elkaar staande kiemplantjes een eigen plekje met alle ruimte om verder te groeien.

Gespreide oogst
Een paar weken geleden zaaide ik twee rijen lage bonen. Pas toen de eerste bonen zich boven de grond lieten zien, heb ik weer twee rijen gezaaid. Nu wacht ik tot ook deze zich laten zien om vervolgens de laatste twee rijen te zaaien. Zo spreid ik de oogst en voorkom ik dat we een week lang alleen maar bonen eten. Hetzelfde doe ik met de sla. Nu de kropsla het goed doet, heb ik de ijsbergsla gezaaid en kan ik over een langere periode heerlijke salades uit eigen moestuin eten.

Wisselend resultaat
Dat moestuinieren niet altijd volgens plan verloopt, blijkt wel uit mijn spinazie. Twee rijen heb ik gezaaid, maar ondanks mijn goede zorgen is er weinig opgekomen. Niet genoeg voor een heerlijke spinazietaart, maar wel te verwerken in een salade, smoothie of omelet. Nu maar hopen dat mijn tweede poging wel de gewenste oogst oplevert. Gelukkig doen de wortelen, prei, knoflook en ui het goed. En dat geldt ook voor de bietjes. Aan mij de schone taak om hun bed vrij van onkruid te houden.

Opvallende verschijning
Terwijl de eerste aardbeien al rood kleuren, laten de flespompoen en courgette heel bescheiden hun eerste blaadjes zien. Van die bescheidenheid is binnenkort geen sprake meer en dus is het belangrijk de nog kleine planten op ruime afstand van elkaar in de moestuin te zetten. Ze mogen dan wat verloren overkomen, maar met hun grote bladeren, opvallende bloemen en vruchten vormen ze straks een opvallende verschijning.

Verbazingwekkend groeiproces
Iets minder uitbundig, maar niet minder verrassend zijn de aardappelen. Ondanks de late nachtvorst hebben ze zich goed gehouden en dus heb ik er alle vertrouwen in dat ieder pootaardappeltje zich tot zeker tien aardappelen weet te vermeerderen. In dat iedere keer weer verbazingwekkende groeiproces schuilt voor mij het groene geluk. Geluk dat ik ook in een volgende blog graag met je deel.

Tot snel, Astrid

Moestuin op papier

05, mrt, 2020

De lente is in aantocht en dan ontkiemt bij mij altijd het groene geluk. In de tuin rond mijn huis, maar voor het derde jaar op rij ook in de moestuin aan de rand van mijn woonplaats. Nu moet ik eerlijk zeggen dat het groene geluk ver te zoeken is wanneer je ter voorbereiding op het nieuwe seizoen alleen nog maar natte, zwarte grond kunt schoffelen. Gelukkig brengt mijn moestuin op papier dan de nodige balans.

Wisselteelt
Om het overzicht te bewaren, heb ik mijn moestuin met stoeptegels in vijf vakken en vier stroken verdeeld. Nu het nieuwe seizoen in aantocht is, breng ik deze vakken en stroken over op papier. Rekening houdend met de noodzakelijke wisselteelt en mijn eigen fruit- en groentewensen, teken ik waar komend seizoen wat moet komen.

Vaste plek
In de eerste strook teken ik de rabarber, die als vaste plant gewoon mag blijven staan. Hetzelfde geldt voor de frambozen en bessen in de tweede strook. Ook helemaal thuis op hun vaste plek zijn de rozemarijn, salie, dille en andere kruiden in strook drie. Het voor de winter geplante stekje van een braam mag zijn uiterste best doen in strook vier. Nu is binnen onze moestuinvereniging afgesproken dat de aardappelen dit jaar voorop staan en dus staat ook het gewas in het eerste vak al helemaal vast.

Vele groenten
De overige vier vakken mag ik vrij invullen, te beginnen met winterpeen, wortel, (lente)ui, knoflook, prei en bietjes in het tweede vak. In het derde vak komen de bonen, courgette en flespompoen. De bloemkool, broccoli, rode kool, spruitjes en boerenkool vinden hun weg naar vak vier. Het vijfde en laatste vak biedt plek aan de aardbeien, spinazie, andijvie en sla. Tot slot biedt de kas een goed onderkomen voor de aubergine, tomaat, komkommer en paprika. Als extraatje teken ik naast de kas ook nog wat kleurrijke bloemen in.

Aan de slag
Nu alles een plek heeft gevonden op papier, kan ik niet wachten met de vertaling naar de moestuin. Ik houd je op de hoogte.

Tot snel, Astrid

Verliefd op het Chinees lantaarnplantje

21, jan, 2020

Kamerplanten zijn weer helemaal in. Ook de soorten die vroeger bij oma in de kamer stonden. Eén van die soorten is het Chinees lantaarnplantje. Sinds een paar maanden een subtiele sfeermaker op mijn boekenkast. Dat ik op slag verliefd werd op dit mooie plantje is niet zo gek, want naast de originele naam Ceropegia Woodii staat het Chinees lantaarnplantje ook wel bekend als ‘string of hearts’.

Mooie hanger
Het Chinees lantaarnplantje vormt samen met 160 tot 200 andere soorten het geslacht Ceropegia. Een deel van dit geslacht bestaat uit hangplanten met dunne stengels, waaraan steeds twee, tegenover elkaar liggende blaadjes groeien. De blaadjes van het Chinees lantaarnplantje lijken op hartjes; vandaar de liefdevolle bijnaam ‘string of hearts’. Meer gangbaar is de naam Chinees lantaarnplantje, een verwijzing naar de roze bloemetjes die – hoe kan het ook anders – wel iets weg hebben van een Chinees lantaarntje.

Makkelijke gast
Ik heb ergens gelezen dat het Chinees lantaarnplantje oorspronkelijk uit Zimbabwe en het oosten van Zuid Afrika komt. Hier in Nederland doet deze makkelijke gast het bijzonder goed als kamerplant. De verzorging stelt echt niets voor. Pas als de grond is ingedroogd, geef je weer een klein beetje water. In de zomer is dat eens per week, in de winter eens in de twee à drie weken. Geef het plantje bij voorkeur een lichte plek zonder direct zonlicht, op een hoge kast of in een mooie hanger aan het plafond. Een wat donkere plek is ook geen probleem, al zeggen ze dat de mooie tekeningen in het blad dan geleidelijk verdwijnen en dat is natuurlijk jammer.

Stekken – methode 1
Wil je nog meer lantaarnplantjes? Stekken is echt kinderlijk eenvoudig. Bij voldoende lengte – de strengen kunnen wel meer dan een meter lang worden – knip je het onderste deel af. Wees niet bang, ze lopen gewoon weer uit. Zet de afgeknipte stengels in water, maar let op dat de blaadjes niet kopje onder gaan. Na een tijdje groeien er wortels aan de stengels en kun je ze in de grond zetten. Je zult zien dat ook dit lantaarnplantje snel groeit en op den duur zelf nieuwe stekjes zal leveren.

Stekken – methode 2
Er is nog een manier om het Chinees lantaarnplantje te stekken. Bij een ouder lantaarnplantje ontstaan hier en daar knolletjes op de stengels. Knip de stengels aan weerszijden van enkele knolletjes af. Leg de knolletjes half verscholen in licht vochtige grond en er groeien vanzelf nieuwe stengels uit. Nog een leuke tip: door de knolletjes bij het bestaande lantaarnplantje in de grond te stoppen, creëer je een mooie volle bos.

Uit de knoop
Ik ben blij met mijn Chinees lantaarnplantje en schenk het graag mijn volle aandacht. Dat betekent dat ik ook regelmatig de stengels uit de knoop haal. Ze hebben namelijk de neiging om elkaar in hun groei te omarmen. Of mijn Chinees lantaarnplantje blij is met haar plekje in mijn huis zal blijken als de eerste roze bloemetjes zich laten zien. Ik kan niet wachten…

Tot snel, Astrid

Pittige tuinkers in een schaaltje

13, nov, 2019

Geluk zit vaak in kleine dingen en dat geldt ook voor Groen Geluk. Nu wij diep in de herfst zitten, valt er op mijn moestuin niet veel te beleven. De boerenkool en prei wachten geduldig tot ik ze kom oogsten en verder is het alleen wat schoffelen om het onkruid voor te blijven. Stiekem mis ik dan het plezier van zaaien, oogsten en smullen. Bladerend door eerdere exemplaren van het prachtige magazine LandIdee stuitte ik op een artikel over tuinkers en dat bracht mij op een idee.

Kweken op keukenpapier
In het artikel werd uitgelegd dat je tuinkers heel eenvoudig kunt kweken op vochtig keukenpapier. Nu kun je dat natuurlijk in één grote schaal doen, maar ik heb heel bewust voor vijf kleine amuseschaaltjes gekozen. Waarom? Dat laat ik je graag zien.

Tuinkers in een amuseschaaltje
Je begint met het eerste, in mijn geval ronde amuseschaaltje. Knip ter grootte van de bodem twee rondjes uit een vel keukenpapier. Leg beide rondjes in het schaaltje en strooi er de piepkleine tuinkerszaadjes op. Vervolgens maak je het keukenpapier en de zaadjes vochtig met een plantenspuit. Geef het schaaltje een mooi plekje in de vensterbank en controleer regelmatig of het nog vochtig genoeg is. En hoe nu verder? Na twee dagen vul je het tweede schaaltje op dezelfde manier, na weer twee dagen het derde schaaltje en zo ga je door tot alle schaaltjes gevuld zijn.

Mooi groen in de vensterbank
Het zal je niet verbazen dat de tuinkers in het eerste schaaltje als eerste ontkiemt om vervolgens tot een eetbaar plantje uit te groeien. De andere schaaltjes volgen steeds twee dagen na elkaar en zo ontstaat er een mooi en groen plaatje in jouw vensterbank. Na een dag of zeven kun je de tuinkers uit het eerste schaaltje oogsten; precies genoeg voor een boterham met kaas. En met de andere schaaltjes al voorbereid, weet je dat je nog vier keer een vers plukje tuinkers volgt. Veel beter dus dan één grote schaal met na een paar dagen het risico van doorgeschoten tuinkers.

Tuinkers op herhaling
Wil je nog langer van dit pittige, maar zo kwetsbaar ogende plantje genieten? Vul ieder schaaltje na de oogst dan gewoon opnieuw.

Tot snel, Astrid

Welkom op mijn blog boordevol passie

09, nov, 2019

Hier is ie dan: mijn eerste eigen blog. En dus vertel ik graag eerst wie ik ben. Mijn naam is Astrid Mensink. Ik ben 45 jaar en ruim 18 jaar getrouwd met Anne. Samen hebben we drie dochters; één van 15, één van 13 en één van 10. Ik verdien mijn geld met het schrijven van teksten. Niet in loondienst, maar als zelfstandig ondernemer. Een eigen blog past dus perfect in het plaatje.

Waarom deze blog?

Nu heb ik ooit geleerd dat een blog dé manier is om je expertise te delen, maar om nu te schrijven over schrijven… . Natuurlijk vind ik schrijven geweldig, maar er is zoveel meer waar ik blij van word. Dat ik kan schrijven zal dus moeten blijken uit mijn verhalen over tuinieren, interieurstyling, koken, handwerken en bier. Bier?! Ja zeker, niet voor niets is mijn meisjesnaam Brouwer.

Per blog een uniek label
Ik heb iedere passie een eigen label gegeven. Mooi vormgegeven door MOOI graphic studio. Aan jou de keuze welke passie je met mij wilt delen. De krachtige smaak van de zo teer ogende tuinkers. Het klassieke theeservies in de kringloop gescoord. De onovertroffen geur van zelfgebakken brood. Het warme woonkleed over de leuning van een stoel. Dat ene donkere biertje uit een Belgische abdij. Altijd duidelijk herkenbaar aan het label Groen Geluk, Interieur Idee, Smaak Sensatie, Wol Wonder of Bier Babbel.

Een blog per week
Eén keer per week (of vaker als de inspiratie blijft stromen) vind je hier een nieuw verhaal. Zo hoop ik ook jouw tuinaspiraties, wooncreaties, kookkunsten, handnijverheid en/of bierproeverij (nieuw) leven in te blazen. Graag ontvang ik reacties die mij op hun beurt prikkelen tot nieuwe verhalen. Ik ga er in ieder geval met volle teugen van genieten.

Tot snel, Astrid